Συνήγορος του Πολίτη:Προτάσεις για τη λειτουργία καταστηµάτων υγειονοµικού ενδιαφέροντος και το πρόβληµα της ηχορύπανσης


Η ηχορύπανση ως σοβαρός παράγοντας υποβάθµισης της ζωής των πολιτών, η υπερσυγκέντρωση καταστηµάτων υγειονοµικού ενδιαφέροντος σε περιοχές µε κατοικίες και η απροθυµία των αρµόδιων αρχών να ανακαλέσουν την άδεια λειτουργίας καταστήµατος που παραβιάζει τους όρους λειτουργίας του είναι στο επίκεντρο της παρέµβασης του Συνηγόρου του Πολίτη προς τα αρµόδια Υπουργεία. Ο Συνήγορος προτείνει την κωδικοποίηση και συστηµατοποίηση της διαδικασίας αδειοδότησης και τη λήψη συγκεκριµένων µέτρων για την αντιµετώπιση της ηχορύπανσης. Σε συνέχεια της διαβούλευσης για το νοµοθετικό πλαίσιο που αφορά την άσκηση οικονοµικής δραστηριότητας και ειδικότερα τα θέµατα ίδρυσης και λειτουργίας επιχειρήσεων υγειονοµικού ενδιαφέροντος, ο Συνήγορος του Πολίτη επισήµανε ότι: – Η ηχορύπανση ως «ρύπος» δεν έχει ενσωµατωθεί στο εθνικό δίκαιο και αποτελεί σοβαρή περιβαλλοντική απειλή, που υποβαθµίζει την ποιότητα ζωής των πολιτών, γεγονός που αποδεικνύεται από τις διαχρονικές και επαναλαµβανόµενες διαµαρτυρίες τους. – Οι ∆ήµοι χορηγούν άδειες στα καταστήµατα υγειονοµικού ενδιαφέροντος (ΚΥΕ), χωρίς να λαµβάνουν υπόψη την υπερσυγκέντρωση και την άµεση γειτνίασή τους µε κατοικίες. – Συγκεκριµένα καταστήµατα εξακολουθούν να διαθέτουν άδειες, αν και έχει διαπιστωθεί από τις αρµόδιες υπηρεσίες ότι δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις χορήγησής τους. – Η δυνατότητα ανάκλησης της άδειας λειτουργίας ΚΥΕ ουσιαστικά δεν αξιοποιείται µε το ισχύον νοµοθετικό πλαίσιο . Ο Συνήγορος του Πολίτη συνέστησε την κωδικοποίηση και συστηµατοποίηση της διαδικασίας αδειοδότησης ΚΥΕ, ενώ για την αντιµετώπιση του προβλήµατος της ηχορύπανσης πρότεινε: – τη χορήγηση ενιαίας άδειας ίδρυσης και λειτουργίας των ΚΥΕ, µε την έκδοση ενός παραβόλου, – τη διατήρηση της έκδοσης άδειας χρήσης µουσικής/µουσικών οργάνων και έκδοσης άδειας παράτασης ωραρίου µουσικής, προκειµένου να είναι δυνατή η αυτοτελής ανάκλησή τους, – τη διενέργεια αυτοψίας πριν τη χορήγηση άδειας µουσικής και χρήσης κοινόχρηστου χώρου σε ΚΥΕ, – τη θεσµοθέτηση των επιτρεπόµενων χρήσεων γης και του ποσοτικού περιορισµού στη χορήγηση αδειών ΚΥΕ, – την έκδοση αποφάσεων από τους ∆ήµους που θα θέτουν ειδικότερους όρους και προϋποθέσεις λειτουργίας ΚΥΕ και τον καθορισµό χρήσεων γης, µε την έκδοση προεδρικών διαταγµάτων, – τη µέτρηση της στάθµης του θορύβου µε ηχόµετρο κατά τη διενέργεια ελέγχων, και την υποβολή τεχνικής έκθεσης για τη χρήση µουσικής σε κλειστό χώρο, – την ανάκληση των αδειών λειτουργίας ΚΥΕ, µετά από σύµφωνη γνωµοδότηση των αρµόδιων αρχών, – την αναγνώριση των επιπτώσεων του θορύβου στη δηµόσια υγεία και ως εκ τούτου την έκδοση από τους Περιφερειάρχες των αποφάσεων απαγόρευσης λειτουργίας ΚΥΕ , σε περιπτώσεις συστηµατικής πρόκλησης ηχορύπανσης, – την έκδοση νέας Υπουργικής Απόφασης, στο πλαίσιο εφαρµογής της Οδηγίας για τον περιβαλλοντικό θόρυβο που θα περιλαµβάνει και το θόρυβο από τα ΚΥΕ.

About Αντώνης Παπαδάκης

Υγιεινολόγος- Επόπτης Δημόσιας Υγείας Περιφέρειας Κρήτης Αντιπρόεδρος Δ.Σ Πανελλήνιας Ένωσης Εποπτών Δημόσιας Υγείας
Gallery | This entry was posted in Καταστήματα Υγειονομικού Ενδιαφέροντος. Bookmark the permalink.

Μία απάντηση στο Συνήγορος του Πολίτη:Προτάσεις για τη λειτουργία καταστηµάτων υγειονοµικού ενδιαφέροντος και το πρόβληµα της ηχορύπανσης

  1. Ο/Η Stylianos Tzivelekis λέει:

    Η παράγραφος της γνωμοδότησης που αναφέρει για το άρθρο 9 του Ν. 4235/2014 σε συνδυασμό με τη χρήση του Ν.4025/11, προσωπικά με βρίσκει αντίθετο, γιατί κατάφερε ο ΣτΠ να μας μπλέξει αντί να μας ξεμπλέξει. Δε μπορούμε μέσω του 4025/11 να χρησιμοποιήσουμε εμείς ή οποιαδήποτε άλλη Υπηρεσία τον 4235/14 γιατί:
    1. Ο Ν.4235/14 δεν είναι Υγειονομική Διάταξη αλλά ένας ανεξάρτητος Νόμος που αφορά στο καθορισμό των διοικητικών μέτρων, τις διαδικασίες και τις κυρώσεις που εφαρμόζονται σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τις διατάξεις της ενωσιακής και εθνικής νομοθεσίας του άρθρου 65 του Μέρους Γ΄, όπως αυτές κάθε φορά ισχύουν, καθώς και σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με κάθε άλλη διάταξη της ενωσιακής και εθνικής νομοθεσίας περί τροφίμων, ζωοτροφών, υγείας και προστασίας των ζώων και διαχείρισης ΖΥΠ και ΠΠ, που κάθε φορά ισχύει.
    Εδώ έχουμε δυο σημεία να προσέξουμε: Πρωτον, το άρθρο 65 του Ν. 4235/14 αναφέρεται στη νομοθεσία που εφαρμόζεται στους τομείς των τροφίμων, των ζωοτροφών, της υγείας και προστασίας των ζώων και της διαχείρισης ΖΥΠ και ΠΠ, όπου όχι μόνο δεν συμπεριλαμβάνει την Α5/3010/1985 ΥΑ, αλλά ούτε καν την 96967/12. Επομένως από αυτό το σκέλος δεν προκύπτει η χρήση του Ν.4235/14 για τους θορύβους από μουσική των ΚΥΕ και κατ επέκταση κατά της ηχορύπανσης. Δεύτερον γίνεται ρητή αναφορά για περίπτωση μη συμμόρφωσης με κάθε άλλη διάταξη της ενωσιακής και εθνικής νομοθεσίας περί τροφίμων. Επομένως ούτε το δεύτερο σημείο μας δίνει τη δυνατότητα χρήσης του Ν.4235/14 αναφορικά με την ηχορύπανση.
    2. Το άρθρο 43 του Ν.4025/11 αναφέρεται ρητά σε έκδοση Υγειονομικών Διατάξεων που έχουν άμεσα εκτελεστό χαρακτήρα για την προστασία της δημόσιας υγείας για θέματα που αφορούν στην υγιεινή και καθαριότητα καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος, νοσοκομείων, ιδιωτικών κλινικών και εν γένει νοσηλευτικών ιδρυμάτων, καθώς και για την αντιμετώπιση κινδύνου προερχόμενου από μεταδοτικά νοσήματα ή μικροβιολογικές μολύνσεις. Όπως λοιπόν προαναφέρθηκε, ο Ν.4235/14 δεν είναι Υγειονομική Διάταξη, οπότε, δεν μπορεί να ανατεθεί σε αρμόδια ελεγκτικά όργανα, τα οποία σύμφωνα με τη §3 του άρθρου 43 του Ν. 4235/14 εκτός των υγειονομικών υπαλλήλων ορίζονται και υπάλληλοι άλλων Κρατικών Φορέων.
    3. Επανερχόμενοι στο άρθρο 9 του Ν. 4235/14, βλέπουμε ότι ο ΣτΠ έχει επιλέξει συγκριμένες προτάσεις από διαφορετικές παραγράφους, τις οποίες όταν τις τοποθετήσεις με τη συγκειμένη αυτή σειρά σε οδηγούν σε λάθος συμπεράσματα. Δηλαδή: Η πρώτη πρόταση ότι οι αρμόδιες αρχές (άρθρο 2 του Ν.4235/14) δύνανται να προβαίνουν στο μέτρο της αναστολής της λειτουργίας μίας εγκατάστασης, είναι μέρος της παραγράφου 1(α) του άρθρου 9, ενώ η συνέχεια της πρότασης «..Με απόφαση της αδειοδοτούσας αρχής, κατόπιν εισήγησης της αρμόδιας αρχής που διενήργησε τον έλεγχο», είναι μέρος της παραγράφου 2 του άρθρου 9.
    Στη πραγματικότητα όμως, η παράγραφος 1(α) είναι εισαγωγικού χαρακτήρα ως προς τις περιπτώσεις που οι αρμόδιες αρχές δύνανται να προβαίνουν στο μέτρο της αναστολής της λειτουργίας μίας εγκατάστασης επιχείρησης τροφίμων για ορισμένο χρονικό διάστημα. Ενώ η παράγραφος 2 ορίζει τις περιπτώσεις με τις οποίες ανακαλείται η άδεια λειτουργίας μίας εγκατάστασης επιχείρησης τροφίμων, δηλαδή παύει η λειτουργία της.
    Συνεπώς, από μόνες τους αυτές οι προτάσεις δεν οδηγούν πουθενά. Σε αντίθεση με το ΣτΠ ο οποίος οδηγείται σε αυθαίρετο συμπέρασμα, κάνοντας χρήση το άρθρο 43 του Ν. 4025/11, ότι κάθε αρμόδιο ελεγκτικό όργανο μπορεί να εισηγηθεί την επιβολή της Διοικητικής κύρωσης, αγνοώντας τρια βασικά σημεία του Ν.4235/14 τα οποία είναι ότι: α) Ο Ν.4235/14 δεν είναι υγειονομική διάταξη, β) Αρμόδιες Αρχές εφαρμογής του Ν.4235/14 (άρθρο 2) είναι οι υπηρεσίες οι οποίες έχουν την ευθύνη για τη διενέργεια των επισήμων ελέγχων της συμμόρφωσης προς τη νομοθεσία των τροφίμων (Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 178/2002 και Κανονισμός ΕΚ αριθ. 882/2004), ήτοι συγκεκριμένες Υπηρεσίες στις οποίες σίγουρα δε συμπεριλαμβάνονται η ΕΛΑΣ και η Δημοτική Αστυνομία, μιας και δεν ανήκουν σε αυτές και γ) ο Ν. 4235/14 είναι ένας Νόμος που αφορά στην εφαρμογή στην εφαρμογή της ενωσιακής και εθνικής νομοθεσίας στους τομείς των τροφίμων και όχι σε μέτρα Προστασίας της Δημόσιας Υγείας από θορύβους μουσικής των Κέντρων διασκέδασης και λοιπών Καταστημάτων.
    4. Υπάρχει συγκεκριμένη διαδικασία που ακολουθείται για να επιβληθούν διοικητικές κυρώσεις βάσει του άρθρου 9 του Ν.4235/14 και αυτή ορίζεται και αρχίζει από το άρθρο 3 (Ενέργειες αρμόδιων αρχών σε περίπτωση μη συμμόρφωσης) του Ν. 4235/14.
    Η παράγραφος §1(α) όπως επίσης και η 1(β) δεν οδηγεί σε κυρώσεις, παρά μόνο σε συστάσεις. Οι μη συμμορφώσεις αφορούν το τομέα των τροφίμων και δεν αποτελούν, ούτε θέτουν σε κίνδυνο τη Δημόσια Υγεία. Ακόμη λοιπόν και αν «παραβλέψουμε» το γεγονός ότι η ΕΛΑΣ δεν ανήκει στις Αρμόδιες Αρχές εφαρμογής του Ν.4235/14, πως θα παραβλέψουμε το γεγονός ότι οι μη συμμορφώσεις αφορούν τον τομέα των τροφίμων; Πώς θα παραβλέψουμε ότι η ΕΛΑΣ δεν είναι αρμόδια υπηρεσία τήρησης των διατάξεων που σχετίζονται με τα τρόφιμα και πως θα συσχετίσουμε τα τρόφιμα με την ηχορύπανση;;
    Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι εδώ δεν υπάρχει Νομικό έρεισμα, αλλα ακόμη και αν «ξεχασουμε» όλα τα παραπάνω, για να προβούμε σε κυρώσεις, θα πρέπει η ΕΛΑΣ να έχει κάνει τις συστάσεις της ως προς την ηχορύπανση, να βρεί την επιχείρηση υπότροπή ή να μην έχει συμμορφωθεί με τις συστάσεις της, ώστε να ξεκινήσει τη διαδικασία του άρθρου 9 του Ν.4235/14. Αλλά και πάλι αυτή η διαδικασία που μόλις περιέγραψα, καλύπτεται από την Αστυνομική Διάταξη 3/96 καθώς και από το 180/79 ΠΔ.
    Η μόνη περίπτωση που μπορεί να μας οδηγήσει άμεσα στο άρθρο 9 του Ν.4235/14 είναι η παράγραφος 2 του άρθρου 3 του Ν.42315/14, η οποία αναφέρει ότι: «Αν η αρμόδια αρχή διαπιστώσει μη συμμόρφωση, σε σχέση με τις απαιτήσεις των διατάξεων της ενωσιακής και εθνικής νομοθεσίας, στους τομείς των τροφίμων, των ζωοτροφών, της υγείας και προστασίας των ζώων και της διαχείρισης ΖΥΠ και ΠΠ, που αποτελεί ή θέτει σε άμεσο κίνδυνο τη δημόσια υγεία και την υγεία των ζώων, λαμβάνει άμεσα μέτρα συμμόρφωσης, επιβάλλει διοικητικές κυρώσεις, σύμφωνα με το άρθρο 23 και παραπέμπει στην αρμόδια εισαγγελική αρχή για την επιβολή ποινικών κυρώσεων, σύμφωνα με το άρθρο 27».
    Και πάλι προσκρούομαι στο γεγονός ότι αναφερόμαστε σε μη συμμορφώσεις στον τομέα των τροφίμων, ότι η ΕΛΑΣ δεν είναι αρμόδια αρχή εφαρμογής του Ν.4235/14 και επιπλέον πως θα δικαιολογήσει κάποιος ότι η ηχορύπανση αποτελεί και θέτει σε άμεσο κίνδυνο τη δημόσια υγεία;

    Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν, ότι ο Συνήγορος του Πολίτη, στα πλαίσια προάσπισης του Δημοσίου Συμφέροντος, έκρινε λίγο «βιαστικά», ότι κάθε αρμόδιο ελεγκτικό όργανο μπορεί να εισηγηθεί προς το Δήμο την επιβολή της διοικητικής κύρωσης.

    Αντιθέτως όμως, οι Διευθύνσεις Υγείας των Περιφερειακών Ενοτήτων οι οποίες είναι στελεχωμένες από τα αρμόδια υγειονομικά και ελεγκτικά όργανα (Επόπτες Δημόσιας Υγείας) εμπίπτει στη δικαιοδοσία τους η τήρηση της εφαρμογής των Υγειονομικών Διατάξεων καθώς και της τήρησης των μέτρων προστασίας της Δημόσιας Υγείας από θορύβους μουσικής των Κέντρων διασκέδασης και λοιπών Καταστημάτων (Α5/3010/85 Υ.Α.) και φυσικά εμπεριέχονται στις αρμόδιες αρχές εφαρμογής του Ν.4235/14, αλλά δεν μπορεί όπως είπαμε να χρησιμοποιηθεί για την επιβολή κυρώσεων.
    Αυτό που θα ήθελα να τονίσω και κάτι που μας θιγει ως ΕΔΥ, στη γνωμοδότηση του ΣτΠ είναι ότι οι έλεγχοι για μουσική βάσει της Α5/3010/85 γίνονται μέρα και νύχτα, άσχετα με το πόσοι Υπηρετούμε, είτε αφορά ηχομετρήσεις, είτε αφορά καταγγελίες, είτε αφορά μια απλή γνωμοδότηση για έκδοση αδείας λειτουργίας μουσικής.
    Οι παραβάσεις διαπιστώνονται και διεκπεραιώνονται κανονικά και βάσει Νόμου!
    Σίγουρα το πρόβλημα μας δεν το πόσο καλά θα «ασυνομεύσουμε» μια περιοχή, αλλά κατά πόσο τηρούνται οι διαδικασίες και εφαρμόζονται οι Νόμοι!!
    Με εκτίμηση,
    Στυλιανός Τζιβελέκης
    ΕΔΥ / Δνση Υγείας ΠΕ Καβάλας.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s