ΟΖΟΝ (Ο3)


Το όζον είναι μια αλλοτροπική μορφή οξυγόνου και είναι ευρέως γνωστό για το ρόλο που διαδραματίζει στην οικολογική ισορροπία της γης, απορροφώντας το μεγαλύτερο μέρος της υπεριώδους ακτινοβολίας που προέρχεται από τον ήλιο. Έτσι εμποδίζοντας αυτήν να φθάσει κατ’ ευθείαν στη γη αποφεύγονται οι βλαβερές συνέπειές της.

Οι χρήσεις του όζοντος ποικίλουν. Στη βιομηχανία εκμεταλλευόμενοι τις αντισηπτικές ιδιότητες του όζοντος, το έχουμε καταστήσει απαραίτητο για την απολύμανση των υδάτων, τόσο υπό την έννοια της ποσιμότητας, όσο και στον τομέα των αποβλήτων. Το όζον είναι πιο αποδοτικό από το χλώριο, αφού εξουδετερώνει και τους ιούς που είναι σε θέση να ανθίστανται και σε υψηλές συγκεντρώσεις χλωρίου.

Η Οζονοθεραπεία χρησιμοποιήθηκε για την αντιμετώπιση πολλών ασθενειών από τις αρχές του αιώνα. Η οξυγόνο-οζονοθεραπεία εφαρμόζεται εκτεταμένα, ιδιαίτερα στην Γερμανία στην Ελβετία στην Αυστρία στην Ιταλία, στην Ισπανία και στο Ισραήλ , ενώ στις ΗΠΑ, το όζον κατατάσσεται στις φαρμακολογικές και βιολογικές αγωγές που περιλαμβάνουν την χρήση οξειδωτικών παραγόντων (όζον και υπεροξείδιο του υδρογόνου) σύμφωνα με το National Institute of Health (Bethesda MD USA 1995). Η οζονοθεραπεία είναι επίσης πολύ διαδεδομένη και στην Ανατολική Ευρώπη(κυρίως Ρωσία, Ουκρανία), γιατί η σχέση κόστους-ωφέλειας είναι πολύ ευνοϊκή.

ΤΟ ΟΖΟΝ ΣΤΗΝ ΙΑΤΡΙΚΗ

Το ιατρικό όζον παρασκευάζεται από καθαρό ιατρικό οξυγόνο (medO2), μέσω ήπιας ηλεκτρικής εκκένωσης, για να χρησιμοποιηθεί ως μίγμα σε συγκεκριμένες συγκεντρώσεις και δοσολογίες. Οι συγκεντρώσεις του μίγματος Ο2/Ο3 σε όζον κυμαίνονται μεταξύ 1-100 μg/ml που αντιστοιχούν σε ποσοστό 0,05%-5%. Επειδή το όζον δεν είναι σταθερό, θα πρέπει να παρασκευάζεται πάντα «φρέσκο» μίγμα, στον χώρο που θα εφαρμοσθεί (μέσω ειδικής συσκευής παραγωγής όζοντος) για άμεση χρήση. Ανάλογα με τον τρόπο εφαρμογής του, το όζον έχει διαφόρους μηχανισμούς δράσης. Έτσι:

u                 Κατά την τοπική του εφαρμογή, παρουσιάζει:

–          Αντισηπτική δράση, που συνίσταται σε βακτηριοκτόνο, μυκητοκτόνο και ιοκτόνο.

–          Ταχεία και αποτελεσματική επούλωση τραυμάτων, εγκαυμάτων, πληγών.

–          Τοπική ανοσοδιέγερση.

u                 Κατά την συστημική εφαρμογή:

  • Στα ερυθροκύτταρα:

–          Αυξάνει το 2,3 διφωσφογλυκερικό οξύ (DPG) και ATP.

–          Διεγείρει τον μεταβολισμό των ερυθροκυττάρων.

–          Βελτιώνει την ροή του αίματος και της λέμφου.

–          Βελτιώνει την απελευθέρωση του οξυγόνου από την αιμοσφαιρίνη, μετατοπίζοντας την ισορροπία HbO2 -> Hb+Ο2, προς τα δεξιά.

  • Στα λευκοκύτταρα προκαλεί:

–          Μέτρια ενεργοποίηση των μονοπύρηνων.

–          Απελευθέρωση κυτταροκινών.(IL 1, IL 2, IFNγ, TNFα, TGFβ).

Κατά τον αερόβιο μεταβολισμό σχηματίζονται διάφορα προϊόντα, όπως υπεροξείδια, ή οι αποκαλούμενες δραστικές ή ενεργοποιημένες μορφές οξυγόνου. Αυτές προκαλούν αλυσιδωτές αντιδράσεις με τελικό αποτέλεσμα να σχηματίζονται τοξικοί μεταβολίτες. Τα μεταβολικά αυτά προϊόντα που χαρακτηρίζονται από σύντομο χρόνο υποδιπλασιασμού ζωής, είναι ασταθείς ενώσεις, και είναι κυρίως ελεύθερες ρίζες οξυγόνου και υδροξυλίου. Οι ελεύθερες ρίζες είναι δυνατόν να προκαλέσουν βλάβες στις λιποειδικές μεμβράνες των κυττάρων, στα διάφορα ενζυμικά συστήματα, στις αντλίες ιόντων, την παραγωγή φλεγμονωδών παραγόντων, εκφύλιση των χόνδρων κ.α.

Το όζον στη συστηματική του εφαρμογή σχηματίζει επίσης υπεροξείδια, μέσω της οζονόλυσης. Θεωρητικά θα περίμενε κανείς επιδείνωση των διαταραχών του οργανισμού, αφού δεν είναι τίποτε άλλο από ένα επιπλέον οξειδωτικό στρες.

Αντιθέτως όμως παρατηρείται το παράδοξο φαινόμενο της ενεργοποίησης των επιμέρους παραγόντων του αντιοξειδωτικού συστήματος. Επαναλαμβανόμενες, μικρές σε διάρκεια και χαμηλές σε πυκνότητα δόσεις όζοντος, δρουν ως τρόπος προσαρμογής στο οξειδωτικό στρες, ενεργοποιώντας ένζυμα του αντιοξειδωτικού συστήματος που ουσιαστικά οδηγεί σε αύξηση των αποθεμάτων σε αντιοξειδωτικά.

Εφόσον λοιπόν είναι αυστηρά ελεγχόμενες οι συγκεντρώσεις όζοντος που χορηγούνται με τη συστηματική εφαρμογή οζονοθεραπείας, όχι μόνο δεν υπάρχει κίνδυνος τοξικότητας, αλλά ενεργοποιείται η αυτορύθμιση του αντιοξειδωτικού συστήματος.

 

ΟΔΟΙ ΧΟΡΗΓΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΟΖΟΝΤΟΣ

Τοπικά:

  1. Μέσω διαδερμικής διαβροχής. Εμβάπτιση με όζον σε πλαστικούς ασκούς ή γυάλινο κώδωνα, οι οποίοι στεγανοποιούνται κατάλληλα και εντός των οποίων ρέει αέριο μίγμα Ο2-Ο3. Η μέθοδος αυτή χρησιμοποιείται ευρέως όταν υπάρχουν άτονα έλκη ή κατακλίσεις, εκτεταμένα διαπυημένα τραύματα, καθώς και σε εξωτερική ωτίτιδα.
  2. Κρέμες και έκδοχα ελαίων. Ενδείξεις σε: εγκαύματα, δερματοπάθειες καθώς και σαν καλλυντικό για οξυγόνωση και θρέψη του δέρματος.
  3. Χρήση οζονοποιημένου ελαιόλαδου. Ενδείξεις: Νωπά τραύματα, μυκητιάσεις, έρπητας.
  4. Χρήση οζονισμένου νερού. Η χρήση του είναι απλή και απολύτως ασφαλής εφαρμόζοντας το τοπικά.

Ενδείξεις:

Δερματολογία: Κομπρέσες με οζοντισμένο νερό σε μυκητιάσεις δέρματος, ακμή, απλός έρπης, έρπης ζωστήρ.

Οδοντιατρική: Πλύσεις τις στοματικής κοιλότητας μετά εξαγωγή δοντιού, ουλίτιδες, παροδοντίτιδες, άφθες

Ω.Ρ.Λ: Ενστάλαξη σταγόνων εντός του ακουστικού πόρου σε εξωτερικές και μέσες ωτίτιδες

Γενική Χειρουργική: Πλύσεις σε εγκαύματα, νωπά τραύματα, αποστείρωση χειρουργικού πεδίου

Οφθαλμολογία: Πλύσεις στο μάτι σε τραυματισμούς ,εξελκώσεις κερατοειδούς κ.λπ.

 

Συστηματικά:

  1. Μεγάλη αυτομετάγγιση όζοντος. Συνίσταται στην λήψη φλεβικού αίματος το οποίο αφού αναμιχθεί με μίγμα Ο2-Ο3 επαναχορηγείται. Χρησιμοποιείται σε παθήσεις του κυκλοφορικού, σε παθήσεις που χαρακτηρίζονται από ανεπάρκεια του ανοσοποιητικού, όπως επικουρική αγωγή στους καρκινοπαθείς, στις ρευματοπάθειες, σε συστηματικές νευρολογικές νόσους. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η εφαρμογή της μεγάλης αυτομετάγγιση στη γηριατρική για την βελτίωση της ποιότητος ζωής των ηλικιωμένων και στους αθλητές για την αύξηση της απόδοσης τους.
  2. Μικρή αυτομετάγγιση όζοντος. Λαμβάνεται μικρή ποσότης αίματος, αναμειγνύεται με 10 κυβικά αερίου μίγματος Ο2-Ο3 και το σύνολο επαναχορηγείται ενδομυϊκά. Εφαρμόζεται σαν «μέθοδος μη ειδικής ανοσοδιέγερσης».
  3. Ενδοαρθρική και περιαρθρική χορήγηση αερίου μίγματος σε τραυματικές και εκφυλιστικές αρθροπάθειες.
  4. Ενδομυϊκές εγχύσεις σε επώδυνα σύνδρομα ,όπως οσφυοισχιαλγία, αυχενικό σύνδρομό, υποδόριες ενέσεις τοπικά στα σημεία πόνου, και στα σημεία όπου απαιτείται βελτίωση του τροφισμού (έλκη, ρυτίδες, κυτταρίτιδα) και ενδοτρηματική και ενδοδισκική έγχυση για κήλη δίσκου.
  5. Εμφύσηση Ο2-Ο3 στο ορθό (υποκλυσμός). Ενδείξεις: Σε παθήσεις του εντέρου, κολίτιδες δυσκοιλιότητα, πρωκτίτιδες. Συγχρόνως όμως αποτελεί μια εναλλακτική εφαρμογή στη συστηματική χρήση καθώς έχει τις ίδιες ενδείξεις με την μεγάλη αυτομετάγγιση. Προτιμάται στα παιδιά καθώς και στους ηλικιωμένους ασθενείς, όπου η κακή κατάσταση του φλεβικού συστήματος δεν ευνοεί την ενδοαγγειακή επανέγχυση.

 

Βιβλιογραφία

  1. Ε. ILIAKIS,I. PETROPOULOS,A. ILIAKI, E. AGAPITOS, G. AGROGIANNIS,

“Is Medical Ozone Safe when Injected Intra-articularly?A Comparative Histological Study in Rat.”,

International Journal of Ozone Therapy 7:7-15,2008.

  1. ILIAKIS E, VALADAKIS V, VYNIOS D.H., TSIGANOS C.P., AGAPITOS E., “Rationalization of the activity of Medical Ozone on Intervertebral Disc. A Histological and Biochemical Study”, Rivista di Neuradiologia, 2001 :14(Suppl.1):23-30
  1. ILIAKIS E, BONETTI M.,

“ Ιntraforaminal 3D CT Guided Injection of O2-O3.A Technical Note.”,Rivista di Neuradiologia 2001:14:419-423.

  1. Guillermo Torre-Amione, Stefan D Anker, Robert C Bourge, Wilson S Colucci, Barry H Greenberg, Per Hildebrandt, Andre Keren, Michael Motro, Lemuel A Moyé, Jan Erik Otterstad, Craig M Pratt, Piotr Ponikowski, Jean Lucien Rouleau, Francois Sestier, Bernhard R Winkelmann, James B Young, for the Advanced Chronic Heart Failure CLinical Assessment of Immune Modulation Therapy Investigators, «Results of a non-specific immunomodulation therapy in chronic heart failure (ACCLAIM trial): a placebo-controlled randomised trial», LANCET 2008; 371: 228–36
  2. Marco Paoloni, MD,*† Luca Di Sante, MD,*† Angelo Cacchio, MD,† Dario Apuzzo, MD,† Salvatore Marotta, MD,‡ Michele Razzano, MD,‡ Marianno Franzini, MD,§and Valter Santilli, MD*†,  «Intramuscular Oxygen-Ozone Therapy in the Treatment of Acute Back Pain With Lumbar Disc Herniation», A Multicenter, Randomized, Double-Blind, Clinical Trial of Active and Simulated Lumbar Paravertebral Injection, SPINE Volume 34, Number 13, pp 1337–1344, ©2009, Lippincott Williams & Wilkins

Για την συγγραφή του άρθρου συνεργάστηκαν οι Ηλιάκης Εμμανουήλ, Ελευθεριάδου Άννα,   Βατικιώτη Νικολέτα και Κωτσικόρου Χριστίνα.

Ευφρονίου 8 Παγκράτι 11634, Τηλ.: 210-7228340, Fax:210-7250261

E-mail:driliakis@hotmail.com

About Αντώνης Παπαδάκης

Δρ. Αντώνιος Παπαδάκης Υγιεινολόγος M.Sc., M.Sc., Ph.D. Επόπτης Δημόσιας Υγείας Περιφέρειας Κρήτης Αντιπρόεδρος Πανελλήνιας Ένωσης Εποπτών Δημόσιας Υγείας Ιστολόγιο: Περιβαλλοντική Υγιεινή & Δημόσια Υγεία
Gallery | This entry was posted in Υγεία. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.